ဖုန်မှုန့်များ ဖယ်ရှားခြင်း နိယာမနှင့် ဆာလ်ဖာဓာတ် လျှော့ချပေးသည့် နော်ဇယ်၏ အောက်ဆီဒေးရှင်း ခံနိုင်ရည်

နော်ဇယ်ဖုန်မှုန့်များ ဖယ်ရှားခြင်း၏ အခြေခံမူမှာ ဖုန်မှုန့်များကို လေထု သို့မဟုတ် မီးခိုးမှ ခွဲထုတ်ရန်ဖြစ်သည်။

ပထမဦးစွာ၊ ဖုန်မှုန့်အမှုန်အမွှားများကို ရေဖြင့်စွတ်ပြီး အမှုန်အရွယ်အစားနှင့် သီးခြားဆွဲငင်အားကို မြှင့်တင်ပါ။ ထို့နောက် ဖုန်မှုန့်များသည် လေထု သို့မဟုတ် မီးခိုးငွေ့မှ ခွဲထွက်သွားလိမ့်မည်။ ဆာလ်ဖာဒိုင်ဇေးရှင်းနော်ဇယ် ပျက်စီးသွားသောအခါ နော်ဇယ်ကို ဖြုတ်ချရန် လိုအပ်ပါသည်။ သီးခြားလုပ်ဆောင်ချက်မှာ အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်သည်။
၁) အရန်သင့် အစိတ်အပိုင်းများ သို့မဟုတ် အပိုပစ္စည်းများကို ကောင်းမွန်စွာ သိမ်းဆည်းထားသင့်သည်- အထွေထွေ ပေးသွင်းသူများသည် အထူးထုပ်ပိုးမှုနှင့် အညွှန်းများ ပါရှိပြီး၊ ဆိုလိုသည်မှာ ၎င်းတို့ကို အသုံးမပြုဘဲ ထားရှိသင့်သည်။ ဖယ်ရှားလိုက်သော ဆာလ်ဖျူရိုက်ဇေးရှင်း နော်ဇယ်များကို သံချေးမတက်စေရန်အတွက် ဆီ (ဓာတ်ဆီ၊ ဒီဇယ်ဆီ စသည်) တွင် စိမ်ထားသင့်သည်။
၂) ဆာလ်ဖျူရီဇေးရှင်းနော်ဇယ်အသုံးပြုရာတွင် ချို့ယွင်းချက်တစ်ခုရှိပါက နော်ဇယ်စစ်ဆေးမှုကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာရန် လိုအပ်ပါသည်။ အသုံးပြုသူများသည် အထူးကိရိယာများ သို့မဟုတ် သင့်လျော်သောကိရိယာများကို အသုံးပြု၍ တပ်ဆင်မှုဆက်ဆံရေးကို အဆင့်ဆင့် ဖြုတ်တပ်ပြီး ပြိုကွဲစေရမည်။
၃) ဖယ်ရှားလိုက်သော နော်ဇယ်များကို မည်သည့်ကုသမှုမျှ မလုပ်ဘဲ နော်ဇယ်စမ်းသပ်ခုံပေါ်တွင် ချက်ချင်းတပ်ဆင်သင့်သည်။ သတ်မှတ်ထားသော အလုပ်လုပ်ဖိအားအရ စီးဆင်းမှုဝိသေသလက္ခဏာများ၊ ဖြန်းထောင့်ထောက်လှမ်းခြင်းနှင့် ဖြန်းအရည်အသွေးစောင့်ကြည့်ခြင်းကို လုပ်ဆောင်သည်။ ၎င်းကို ပြဿနာရှာဖွေဖြေရှင်းသည့်အခါတွင် ဖြေရှင်းနိုင်သည်။

ဆာလ်ဖျူရီဇေးရှင်းနော်ဇယ်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ထိန်းသိမ်းရေးလိုအပ်ချက်များအောက်တွင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ထုတ်ကုန်၏ အဓိကရည်ရွယ်ချက်မှာ ဓာတ်ငွေ့ကို ဖယ်ထုတ်ရန်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် စက်မှုထုတ်လုပ်မှုကို ပိုမိုပတ်ဝန်းကျင်နှင့် သဟဇာတဖြစ်စေသည်။ ဆာလ်ဖျူရီဇေးရှင်းနော်ဇယ်၏ ဓာတုဂုဏ်သတ္တိများကို အောက်တွင်ဖော်ပြထားပြီး သင့်အားကူညီရန် မျှော်လင့်ပါသည်။

ဆာလ်ဖာဓာတ်ပြုမှု ဖယ်ရှားပေးသည့် နော်ဇယ်များ၏ အောက်ဆီဒေးရှင်း ခံနိုင်ရည်
ဆီလီကွန်ကာဗိုက်ပစ္စည်းကို လေထဲတွင် ၁၃၀၀ ဒီဂရီအထိ အပူပေးသောအခါ၊ ဆီလီကွန်ကာဗိုက်ပုံဆောင်ခဲ၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ဆီလီကွန်ဒိုင်အောက်ဆိုဒ် အကာအကွယ်အလွှာ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ အကာအကွယ်အလွှာ ထူလာခြင်းကြောင့် အတွင်းပိုင်း ဆီလီကွန်ကာဗိုက်သည် အောက်ဆီဒိုက် ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်ခြင်းကို တားဆီးပေးသည်။ ၎င်းသည် ဆီလီကွန်ကာဗိုက်တွင် အောက်ဆီဒိုက်ခံနိုင်ရည်ကောင်းစေသည်။ အပူချိန် ၁၉၀၀K (၁၆၂၇ ဒီဂရီစင်တီဂရိတ်) အထက်တွင်ရှိသောအခါ၊ ဆီလီကာအကာအကွယ်အလွှာ ပျက်စီးသွားသည်။ ဤအချက်တွင် ဆီလီကွန်ကာဗိုက်၏ အောက်ဆီဒိုက်ဖြစ်ခြင်းသည် ပိုမိုဆိုးရွားလာသည်။ ထို့ကြောင့် ၁၉၀၀K သည် အောက်ဆီဒိုက်လေထုတွင် ဆီလီကွန်ကာဗိုက်၏ အမြင့်ဆုံးအလုပ်လုပ်အပူချိန်ဖြစ်သည်။

ဆာလ်ဖာရိုက်ဇင်း နော်ဇယ်များ၏ အက်ဆစ်နှင့် အယ်ကာလိုင်း ခံနိုင်ရည်ရှိမှု
အက်ဆစ်ခံနိုင်ရည်၊ အယ်ကာလီခံနိုင်ရည်နှင့် အောက်ဆီဒေးရှင်းရှုထောင့်တွင်၊ ဆီလီကွန်ဒိုင်အောက်ဆိုဒ်အကာအကွယ်အလွှာ၏ လုပ်ဆောင်ချက်သည် ဆီလီကွန်ကာဗိုက်၏ အက်ဆစ်ခံနိုင်ရည်နှင့် အယ်ကာလီခံနိုင်ရည်ကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည်။